Ik ben nu al 13 jaar zelfstandig ondernemer met een zittend beroep. Dat houdt niet alleen in dat ik mezelf al een ervaren rot mag noemen, maar ook dat ik heel wat uren, dagen, weken, jaren hetzelfde werk doe. Herken jij je daarin? Heb jij ook een zittend beroep of doe jij ook al heel lang hetzelfde zonder eens uit de band springen, lees dan zeker verder. 

Netwerken

Als je de hele dag moederziel alleen voor je computer zit – als vertaler of een ander zittend beroep  – dan ben je misschien wel toe aan iets nieuws, of beter gezegd aan wat sociaal contact. Dat is voor mij de reden waarom ik al enkele jaren regelmatig ga netwerken. Zo kom ik op een aangename manier onder de mensen en misschien haal ik er ook nog werk uit. Maar tijdens de laatste Open Coffee kwam ik in contact met een marketeer die mij op geheel nieuwe ideeën bracht:

Is mijn huidige activiteit het enige wat ik graag doe?

Vertalen, mijn huidige corebusiness, staat zonder enige twijfel op nummer 1. Dit is wat ik altijd al heb willen doen en ik beleef hier nog elke dag enorm veel plezier aan. Maar (jonge) mensen – startende vertalers in mijn geval – helpen, moet daar niet voor onderdoen.

Omdat ik graag schrijf, rollen de nieuwsbrieven en vooral de blogs al twee jaar vlot uit mijn pen, en tot mijn verbazing slaan die ook enorm aan bij startende zelfstandige vertalers. Maar dat blijft allemaal nog heel ‘veilig’ terrein. Blogs schrijf ik namelijk achter mijn bureau – of zoals nu in de zetel.

Deze marketeer zette mij echter aan het denken met zijn woorden “Je hebt daar een steeds groeiende groep lezers van je blogpagina, Waarom zou je niet iets voor hen opzetten dat verder gaat dan gratis advies?

Gastcolleges geven, help….

En het was alsof de goden ermee gemoeid waren: twee weken later werd ik door twee universiteiten gecontacteerd naar aanleiding van mijn blogpagina. Of ik interesse had om een gastcollege te komen geven. Mijn eerste reactie was: “Help, dat heb ik nog nooit gedaan! Spreken voor een grote groep, twee uur aan een stuk?”

Ik kan gerust zeggen dat het me heel wat slapeloze nachten heeft gekost, maar ergens voelde ik wel de behoefte om eens uit de band te springen, en eens iets nieuws te proberen. En het feit dat ik zo veel  positieve reacties op mijn blogs kreeg, zorgde dat ik mij geruggensteund voelde en ik er veel meer vertrouwen in kreeg. En zodra het eerste gastcollege op punt stond, verdwenen de angst en de zenuwen als sneeuw voor de zon (ok, ze kwamen wel weer terug de avond voor het eerste gastcollege, maar dat waren gezonde zenuwen).

Zelfontplooiing gebeurt met vallen en opstaan

Uiteraard verliep het niet vlekkeloos, maar uit je comfortzone treden en  nieuwe wegen bewandelen, is iets dat je tijd moet geven. Dat gaat met vallen en opstaan. Soms is het bingo en soms weet je dat het niets voor jou is. In mijn geval had ik de smaak meteen te pakken (en de docent van het eerste gastcollege was ook zeer enthousiast achteraf).

Wat ik hiermee wil zeggen is: “Treed eens uit je comfortzone. Doe eens iets anders dan wat je normaal zou doen, maar kies wel iets wat je (ook) leuk vindt. Misschien valt het inderdaad tegen, maar misschien heb je er echt wel plezier in of is het gewoon een manier van zelfontplooiing

Denk out of the box

En neen, dat hoeft niet perse met je oorspronkelijke activiteit te maken te hebben! Ik ken een collega die danslessen geeft, een andere geeft niet alleen les aan de universiteit, maar daarnaast ook duiklessen. Ook zij zijn vanuit het niets begonnen. Nog een andere collega is zonet gestart met een webshop met leuke koffiebekers. Nog een andere collega volgde onlangs een training over hoe je kan spreken met impact en een jonge startende collega speelt met het idee om iets voor middelbare scholieren te doen. Heb jij ook een idee? Probeer het gewoon! Wie niet waagt niet wint.

Als eigen baas ligt de hele wereld voor je open

Dat is namelijk het voordeel van eigen baas zijn: je kan iets uitproberen, wordt het niets, dan heb je het op z’n minst geprobeerd. Ben je het na een tijdje beu, dan houdt niets je tegen om ermee te stoppen. Het spreekt voor zich dat het doodeng kan zijn – mijn man heeft de afgelopen maanden heel wat te verduren gekregen van mij als stresskip – maar dat is iets nieuws – hoe groot of klein – altijd.

Als je goed doordacht aan je droom, je idee begint, is het altijd op z’n minst een unieke ervaring! 

En neen uit de band springen hoeft niet perse iets megagroots te zijn. Je hoeft helemaal niet mijn weg in te slaan – ik ben ten slotte ook al 13 jaar bezig, en ik had daar voorheen ook geen behoefte aan – maar ik blijf bij mijn punt dat je op de een of andere manier uit je comfortzone moet komen, hoe minimaal ook, want als je iets nieuws hebt geprobeerd – of het nu een succes is of toch niet – je zal hierdoor ook in de toekomst sneller een nieuwe sprong wagen.

Misschien een paar ideetjes voor kleine ‘sprongetjes’:

  • netwerken: geloof me, is echt niet eng, het is juist heel boeiend!
  • een cursus volgen rond iets wat jou interesseert, vakgebonden of niet (ook al heeft het niets met je beroep te maken, het blijft een vorm van netwerken)
  • lotgenoten opzoeken in het buitenland: ik ben naar een vertalersconferentie in Wenen geweest en onlangs nog naar een workshop Handigheidjes in Word in Utrecht. Vooral in die laatste heb ik heel wat interessante collega’s ontmoet die mij in de toekomst vast nog van nut kunnen zijn.

Conclusie: uit je comfortzone treden levert je geen windeieren op. Het is altijd een win-winsituatie! 

 

Web Analytics